CMATI

|
|
|
Compartir

Preguntas máis frecuentes

¿A quén acudir para denunciar un feito contra o benestar ou a protección animal? ¿Qué feitos poden ser sancionables?

A cualquera axente da autoridade. Fundamentalmente:

  • Axentes ambientais da Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio.

  • Policía Local do Concello correspondente.

  • Servizo de Protección da Natureza (SEPRONA) da Garda Civil (Tfno.:062)

  • Policia Autonómica. Xunta de Galicia

Que feitos poden ser sancionables segundo a Lei 4/2017, do 3 de outubro?

Terán a consideración de Infraccións leves (sanción de 100 a 500 €):

  • A venda, doazón ou cesión de animais a menores de 16 anos ou  persoas discpacitadas sen autorización  de quen teña a súa patria potestade, tutela ou custodia.

  • O agasallo de animais de compañía como recompensa ou premio en eventos ou atraccións públicas

  • A exhibición dos animais de compañía destinados á venda en escaparates ou zonas expostas á vía pública ou a modo de reclamo comercial.

  • Non manter os animais en condicións hixiénico-sanitarias adecuadas e/ou non someter aos animais aos recoñecementos veterinarios precisos.

  • Manter aos animais en instalacións que non reúnan os requisitos previstos no artigo 9.e) da Lei 4/2017, do 3 de outubro.

  • Non facilitar aos animais a alimentación e bebida suficientes e adecuadas ás súas necesidades, excepto por prescrición veterinaria, salvo que o perjucio para o animal sexa grave ou moi grave. De producirse un dano para o animal grave ou moi grave, esta conduta cualificarase como un suposto de malos tratos tipificado nos artigos 39.a) ou 40.a), segundo as condicións que diso deriven.

  • Exercer a venda de animais domésticos fóra dos establecementos legalmente autorizados.

  • Transportar animais en condicións inadecuadas ou en maleteiros que non estean especilmente adaptados, incumprindo as obrigacións previstas no artigo 11 da Lei 4/2017, do 3 de outubro, sempre que os animais non sufran danos. De producirse dano ao animal, esta infracción cualificarase como infracción grave tipificada no artigo 39.j) da Lei 4/2017, do 3 de outubro.

  • A non recollida inmediata dos excrementos evacuados por un animal de compañía na vía pública.

  • Alimentar aos animais vagabundos ou extraviados nas vías públicas sen contar coa correspondente autorización municipal, excepto situacións que poidan comprometer o benestar dos animais.

  • Non adoptar as medidas necesarias para impedir que o animal poida acceder libremente ás vías ou aos espazos públicos ou privados, así como non impedir o libre acceso do animal a outros animais ou o contacto sen permiso con persoas ou cousas, e así mesmo non impedir a entrada do animal en recintos ou lugares non autorizados..

  • Manter no mesmo recinto ou en vivenda privada máis de cinco animais, incumprindo os requisitos do artigo 21.2 da Lei 4/2017, do 3 de outubro.

  • Non manter actualizados os datos comunicados aos rexistros obrigatorios previstos na Lei 4/2017, do 3 de outubro.

  • Non contar coa formación necesaria para o manexo e a atención dos animais aloxados nos centros de cría, venda e importación de animais.

  • Calquera outra actuación que supoña un incumprimento das obrigacións establecidas na Lei 4/2017, do 3 de outubro e que non estea tipificada como infracción grave ou moi grave.

Infraccións graves(sanción: 501 a 5.000 euros):

  • Os malos tratos aos animais que lles cause dor, sufrimento, lesións ou danos non invalidantes ou irreversibles.

  • Non proporcionar aos animais os tratamentos necesarios para evitar o seu sufrimento.

  • A non identificación dos animais, cando esta sexa obrigatoria conforme ao previsto na Lei 4/2017, do 3 de outubro.

  • A utilización de calquera mecanismo ou utensilio que, destinado a limitar ou impedir a mobilidade dos animais, prodúzalles dor, danos, sufrimento, menoscabo ou tensión innecesaria, en especial os que lles impidan manter a cabeza na posición natural, excepto prescrición veterinaria, ou manter aos animais da especie canina atados de forma permanente ou limitarlles os movementos que son necesarios durante a maior parte do día, e o emprego de instrumentos ou métodos daniños de sujección, retención ou educación, como os colares eléctricos que produzan descargas.

  • Levar animais atados a vehículos a motor en marcha.

  • Non adoptar as medidas necesarias para evitar a reprodución incontrolada dos animais, conforme ao previsto no artigo 21 da Lei 4/2017, do 3 de outubro.

  • O abandono dos animais de compañía, nos termos previstos no artigo 4.7 da Lei 4/2017, do 3 de outubro.

  • A venda reiterada de animais domésticos fóra dos establecementos legalmente autorizados. Enténdese por venda reiterada o feito de que unha persoa fose denunciada pola comisión desta infracción ata en dúas ocaciones en prazo dun ano.

  • A venda de animais silvestres mantidos en catividade fóra dos establecementos autorizados.

  • O incumprimento das obrigacións establecidas no artigo 10 da Lei 4/2017, do 3 de outubro, para os establecementos e no artigo 14 para os eventos con animles de compañía, excepto o establecido como infracción moi grave no artigo 40.c) da Lei 4/2017, do 3 de outubro, e o transporte inadecuado de animais de compañía incumprindo as obrigacións previstas no artigo 11 da Lei, sempre que os animais sufran danos.

  • A utilización dos animais en traballos que os inmobilicen causándolles dor.

  • A venda de animais enfermos ou con defectos coñecidos pola parte vendedora, excepto o disposto no artigo 40.d) da Lei 4/2017, do 3 de outubro.

  • A cría con fins comerciais ou a comercialización de animais sen cumprir os requisitos previstos no artigo 13.

  • A recollida de animais vagabundos ou extraviados sen a correspondente autorización, excepto os supostos previstos no artigo 22.6.

  • A cesión en adopción de animais abandonados sen cumprir os requisitos establecidos na lei 4/2017, do 3 de outubro.

  • Ser titular dun establecemento dos previstos no artigo 10 sen posuír as autorizacións administrativas previstas nel.

  • Non ter subscrito o seguro de responsabilidade civil no suposto previsto no artigo 17 da Lei.

  • A negativa ou resistencia a fornecer datos ou a facilitar a información requirida polas autoridades competentes, ou aos seus axentes, co fin de cumprir as funcións establecidas na Lei 4/2017, do 3 de outubro, así como a subministración intencionada de información inexacta ou de documentación falsa.

  • Empregar animais para desempeñar traballos contraviniendo o establecido no artigo 9.f), utilizalos como reclamo na mendicidade ou en calquera outra actividade ambulante, ou o seu uso en atraccións feirais e outras asimilables, excepto autorización da autoridade competente.

  • A comisión dunha infracción administrativa leve cando no prazo dun ano o suxeito fose sancionado por unha ou máis infraccións leves e a resolución ou as resolucións sancionadoras resultasen firmes na vía administrativa.

Infraccións moi graves (5.001 a 30.000 euros):

  • Os malos tratos aos animais que lles cause a morte ou lles provoque lesións ou danos invalidantes ou irreversibles.

  • A manipulacion da identificación dos animais de compañía en todos os supostos.

  • A organización e realización de pelexas, festas, espectáculos ou calquera outra actividade que leve consigo malos tratos, crueldade ou sufrimento.

  • A venda de animais con doenza infecto-contaxiosa coñecida pola parte vendedora.

  • A mutilación dos animais sen prescrición e control veterinario e a esterilización e intervención cirúrxica de animais non efectuadas pr unha ou un profesional veterinario.

  • A subministración de estimulantes non autorizados ou de substancias que poidan atentar contra a saúde dos animais de compañía, excepto prescrición veterinaria.

  • A contravención da orde de inmovilización dos animais acordada polas autoridades competentes.

  • A obstaculización do cumprimento das medidas provisionais.

  • Educar aos animais de forma agresiva, estresante ou violenta, así como instigarlos ou preparalos para pelexas ou ataques nos termos sinalados no artigo 9.p) da Lei 4/2017, do 3 de outubro.

  • Non tomar as medidas necesarias para evitar que os animais causen danos á saúde pública ou animal ou á seguridade pública.

  • Disparar intencionadamente contra os animais, excepto nos supostos establecidos no artigo 15.

  • A práctica da eutanasia dos animais vulnerando o disposto no artigo 15.

  • O emprego e a tenencia de animais de especies silvestres nos circos.

  • A comisión dun infracción administrativa grave cando no prazo dun ano o mesmo suxeito fose sancionado pola comisión dunha ou varias infraccións graves e a resolución ou as resolucións sancionadoras resultasen firmes na vía administrativa.

 

 

Tenza de animais silvestres autóctonos

Non está permitida á súa posesión (Lei 9/2001, de conservación da natureza), a non ser que se poida acreditar convenientemente a orixe legal dos animais, instalacións axeitadas para o seu mantemento e o rexistro do establecemento (conforme ó establecido na Lei 1/1993 e no Decreto 153/1998).

  • Lei 9/2001
  • Lei 1/1993
  • Decreto 153/1998

¿Que debe facer vostede se atopa un animal vagabundo ou abandonado?

O Concello, é o encargado da recollida dos animais abandonados e do seu mantemento nun centro de recollida autorizado, respectando os prazos obrigatorios, conforme ó establecido na lexislación de referencia.

Os concellos cun baixo número de habitantes normalmente convenian o servicio de recollida cun concello veciño ou cunha sociedade protectora de animais.

Normalmente unha chamada á Policia Local pon en marcha o dispositivo de recollida e o traslado do animal a un centro de recollida autorizado e rexistrado, donde será mantido e posteriormente posto en adopción.

¿Que debe facer se atopa una animal salvaxe ferido ou enfermo?

Un animal silvestre ferido ou enfermo precisa atención de expertos, require tratamento veterinario e un un manexo coidadoso que conclúa cunha solta posterior no medio natural.

  • Ó localizar un animal ferido debe poñerse en contacto inmediatamente co Centro de Recuperación de Fauna Silvestre da súa provincia ou, no seu defecto, co axente forestal da zona ou co Servicio Provincial de Espacios Naturais e Biodiversidade da Delegación Provincial da Consellería do Medio Rural e do Mar. Logo de establecido o contacto, o animal será recollido e trasladado ó Centro de Recuperación de Fauna Silvestre nun prazo máximo de 24 horas.
  • Durante a espera, o animal encontrarase mellor nunha caixa de cartón do seu tamaño (se as características do animal o permiten) situada nun lugar silencioso, seco e temperado, lonxe de persoas ou outros animais. Non lle dea nunca de comer ou de beber.

Baixo ningún concepto poderá quedar en posesión do animal. A súa tenza sen autorización supón unha infracción á Lei 9/2001, de conservación da natureza.

Centros de recuperación de fauna silvestre da Xunta de Galicia

  • A CORUÑA. Centro de Recuperación de Fauna Silvestre "Santa Cruz de Oleiros", Oleiros. 981-62.62.41
  • LUGO. Centro de Recuperación de Fauna Silvestre "O Veral", Carretera de Friol s/n, Lugo. 982-20.77.05
  • OURENSE. Centro de Recuperación de Fauna Silvestre "Alto do Rodicio", Maceda. 988-30.20.51
  • PONTEVEDRA. Centro de Recuperación de Fauna Silvestre "Cotorredondo", Vilaboa. 986-68.03.90

 

Tenza de animais exóticos

O incremento do volumen do comercio de especies animais e vexetais silvestres, unido á perda de hábitats naturais reduxo numerosas poboacións ata o extremo de facer peligrar a súa supervivencia. Cada ano compran e vendense no mundo 5 millóns de aves vivas, 10 millóns de peles de reptiles, 15 millóns de peles de mamíferos e aproximadamente 2.000 toneladas de corais. Máis da cuarta parte deste comercio é ilegal.
En moitos casos poden ser transmisores de enfermidades exóticas que afectan ás persoas ou a outros animais.
Se pretende ter mais dun animal ou criar cos animais exóticos comprados deberá comunicalo á Dirección Xeral de Conservación da Natureza para que lle informe se debe rexistrarse como establecemento (núcleo zoolóxico).
Debemos garantir que coñecemos ben as necesidades do animal e que podemos mantelos en instalacións axeitadas e aportarlles a alimentación, manexo e coidados veterinarios que precisan. En moitas ocasións descoñecemos a etoloxía da especie, o que causa problemas irresolubles ós animais (ex: problemas psicolóxicos en loros).
Os animais que poidan causar danos de certa entidade ás persoas ou ós animais son considerados como potencialmente perigosos, quedando os seus donos supeditados ó cumprimento do establecido na lexislación de aplicación (Lei 50/1999, do 23 de decembro, RD 287/2002, do 22 de marzo eDecreto 90/2002, do 28 de febreiro).

Subir